Συνέβη τότε στις 25 Μαρτίου


γεννήθηκαν οι:
1259 - Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος, αυτοκρατορας του Βυζαντιου
1297 - Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος, αυτοκρατορας του Βυζαντιου

1771 - Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄, επίσκοπος Πάτρας.
Ιεράρχης και πρωταγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης. Ονομαζόταν Γεώργιος Γκόζιας και γεννήθηκε στη Δημητσάνα στις 25 Μαρτίου 1771, τη Μεγάλη Παρασκευή. Ήταν η δύσκολη εποχή των Ορλωφικών, που σημαδεύτηκε από τις θηριωδίες των Αλβανών στην Πελοπόννησο. Είχε τη τύχη να φοιτήσει στη Σχολή της Δημητσάνας κοντά στον προικισμένο δάσκαλο Αγάπιο Παπαδόπουλο ή Παπαντωνόπουλο, ο οποίος τη διεύθυνε με επιτυχία επί 32 χρόνια, αναμορφώνοντάς την και δίνοντάς της αίγλη και φήμη.
Στη συνέχεια έγινε γραμματέας του μητροπολίτη Αργολίδας Ιάκωβου Πετράκη, οπότε και χειροτονίθηκε ως διάκονος και πήρε το όνομα Γερμανός. Αργότερα μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα στην περίφημη Πατριαρχική Σχολή Κουρούτσεσμε. Το 1804, ο Γερμανός συμμετείχε σε μια ομάδα κληρικών με ανώτερη μόρφωση, μέλών της Πατριαρχικής Σχολής Κουρούτσεσμε, η οποία επιμελήθηκε και εξέδωσε ελληνικό λεξικό, το οποίο αργότερα χαρακτηρίστηκε ως "Κιβωτός της Ελληνικής Γλώσσης". Επικεφαλής της ομάδας ήταν ο μητροπολίτης Κυζίκου Ιωακείμ, από τους αρχαιότερους δασκάλους της Πατριαρχικής Σχολής, μέλος της Πατριαρχικής Συνόδου και ο μεγάλος γνώστης και μελετητής της Ελληνικής Γραμματείας. Ο Γερμανός ανέπτυξε στενές σχέσεις με τον Ιωακείμ, ο οποίος τον περιέλαβε με την εμπιστοσύμη του και την αγάπη του και αργότερα έμελε να τον στηρίξει έμπρακτα.
Το Μάρτιο του 1806 ο Γερμανός, μετά την παραίτηση του Ιωακείμ, εκλέχτηκε σε ηλικία 36 ετών μητροπολίτης Παλαιών Πατρών και η ενθρόνισή του στην Πάτρα έγινε τον Μάιο του 1806. Κατά τον ερχομό του Γερμανού στην Πάτρα, οι πιστοί του επιφύλαξα θερμή υποδοχή. Η ποιμαντορία του στην Πάτρα ήταν επιτυχημένη και ο λαός τον περιέλαβε με μεγάλη αγάπη, σεβασμό και αφοσίωση. Κατά τα έτη 1815-1817, ο Γερμανός διετέλεσε και μέλος της πατριαρχικής Συνόδου της Κωνσταντινούπολης. Σε όλη τη διάρκειά της ποιμαντορία του ο Γερμανός εκδήλωσε έμπρακτα την αγάπη του και για τη γενέτειρά του και τους συμπατριώτες του, ενισχύοντας ηθικά και οικονομικά τη Σχολή της Δημητσάνας και χρηματοδοτώντας την κατασκευή του υδραγωγείου της πόλης και μιας γέφυρας στο Λούσιο.
 Το Νοέμβριο του 1818 ο Γερμανός μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Τα χρόνια της προετοιμασίας του αγώνα είχε δυναμική συμβολή. Στις 13 Μαρτίου του 1821 ευλόγησε τη σημαία της Επανάστασης στη Μονή της Αγίας Λαύρας. Την 25η Μαρτίου την ύψωσε στην Πάτρα και όρκισε τους επαναστάτες στην πλατεία Αγίου Γεωργίου. Πέθανε το 1826 στη διάρκεια της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, της οποίας είχε εκλεγεί μέλος. Κατά το εναρκτήριο έναυσμα της ελληνικής επανάστασης στην Πάτρα στις 25 Μαρτίου 1821, ο Γερμανός οργάνωσε και πραγματοποιήθηκε τελετή ύψωσης και ευλογίας των επαναστατημένων όπλων στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου, σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση. Εκεί, αφού τοποθέτησε φρουρούς και έναν πρόχειρο βωμό για την τοποθέτηση του Τιμίου Σταυρού, μέσα σε έξαλλο ενθουσιασμό ευλόγησε τα όπλα και την πρώτη ελληνική σημαία, δεήθηκε για την έναρξη του αγώνα, για τους αγωνιστές και για τα θύματα και έδωσε θάρρος και ενθουσιασμό στον λαό. Το πλήθος ασπάζονταν το Σταυρό, φώναξε επαναστατικά συνθήματα και ορκίζονταν ζητωκραυγάζοντας "ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ". Την επομένη, ο Γερμανός έστειλε εγκύκλιο στους πρόξενους των ξένων δυνάμεων με τον σκοπό της εξέγερσης, ζητώντας υποστήριξη και προστασία.
Τον Οκτώβριο του 1822 μετέβη στη Ρώμη μαζί με τον Γ. Μαυρομιχάλη, σαν απεσταλμένος του αγωνιζόμενου Έθνους για την ενημέρωση της γειτονικής Ιταλίας και του Βατικανού, όπου και παρέμεινε μέχρι τα μέσα Ιουνίου του 1824. Παράλληλα οι δύο άνδρες είχαν την αποστολή να ενημερώσουν όλους τους επιφανείς πατριώτες του εξωτερικού, μεταδίδοντας και διαδίδοντας την επιθυμία των Ελλήνων για αποτίναξη του ζυγού και ελευθερία και αποκομίζοντας κάθε είδους υποστήριξη από αυτούς και από τα ξένα κράτη. Η αποστολή του Γερμανού εξέφρασε εκείνη την περίοδο την επίσημη φωνή της επαναστατημένης Ελλάδας στο εξωτερικό και απέφερε αρκετά οφέλη στην επανάσταση .


Όταν επέστρεψε ο Γερμανός στην Ελλάδα, μαινόταν ο εμφύλιος σπαραγμός. Αφού είδε ότι οι παραινέσεις του δεν γίνονταν αποδεκτές, αποσύρθηκε αποκαρδιωμένος στη μονή της Χρυσοποδαρίτισσας. Εκεί, με εντολή του Γκούρα, οι στρατιώτες τον απήγαγαν με βία και τον έσυραν πεζό μέχρι τη Γαστούνη, το χειμώνα του 1825. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο σοβαρός κλονισμός της υγείας του. Αργότερα ο Γερμανός ενεργοποιήθηκε σαν μέλος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης της Επιδαύρου. Στο Ναύπλιο ο Γερμανός προσεβλήθη από λοιμώδη νόσο από την οποία και απεβίωσε στις 30 Μαΐου 1826.


Αργότερα, το λείψανό του Γερμανού μεταφέρθηκε στη γενέτειρά του Δημητσάνα και τοποθετήθηκε σε ορειχάλκινη λάρνακα. Από τότε φυλάσσεται στη μεγάλη αίθουσα της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Σχολής της Δημητσάνας. Αργότερα, το 1930, οι Δημητσανίτες έστησαν προς τιμή του επιβλητικό μνημείο στη γενέτειρά του. Στη θέση Καλλιθέα, στην είσοδο της Δημητσάνας από τη Στεμνίτσα, σε μαρμάρινο βάθρο στήθηκε ο χάλκινος ανδριάντας του, έργο του Ιταλού γλύπτη Caparelo. Στη βάση του τοποθετήθηκαν συμβολικά δυο μαρμάρινα αγάλματα, το ένα με τη μορφή της θλιμμένης Ελλάδας και το άλλο του Έλληνα αγωνιστή. Ένας άλλος ανδριάντας του κοσμεί την πλατεία Ψηλά Αλώνια στην Πάτρα, που έστησαν οι Πατρινοί προς τιμήν του.



1881 - Μπέλα Μπάρτοκ, Ούγγρος μουσικοσυνθέτης
1886 - Αθηναγόρας, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1908 - Ντέιβιντ Λην, Άγγλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και μοντέρ
1921 - Σιμόν Σινιορέ, Γαλλίδα ηθοποιός
1942 - Αρίθα Φράνκλιν, Αμερικανίδα τραγουδίστρια
1947 - Έλτον Τζων, Άγγλος τραγουδιστής
1967 - Ντέμπι Τόμας, Αμερικανίδα ολυμπιονίκης του καλλιτεχνικού πατινάζ
1975 - Αλέν Ραγκουέλ, Γάλλος ποδοσφαιριστής

πέθαναν οι:
1005 - Κένεθ Γ΄, Βασιλιάς της Σκωτίας
1223 - Αλφόνσος Β΄, Βασιλιάς της Πορτογαλίας
1458 - Ινίγκο Λόπεζ ντε Μεντόζα, ποιητής από την Καστίλλη
1712 - Νεεμίας Γκριου, Βρετανός βοτανολόγος, γιατρός και μικροσκόπος
1751 - Φρειδερίκος Α΄, Βασιλιάς της Σουηδίας
1801 - Νοβάλις (Φρίντριχ φον Χάρντενμπεργκ), Γερμανός ποιητής
1914 - Φρεντερίκ Μιστράλ, Γάλλος παρνασσιστής ποιητής
1917 - Σπύρος Σαμάρας ή Σαμάρης, Έλληνας μουσικοσυνθέτης
1918 - Κλωντ Ντεμπυσύ, Γάλλος συνθέτης
1975 - Φαϊζάλ ιμπν Αμπντ αλ Αζίζ, Μονάρχης και κατοπινός Πρωθυπουργός της Σαουδικής Αραβίας
1980 - Ρολάν Μπαρτέ, Γάλλος συγγραφέας και κριτικός
1980 - Βάλτερ Σούσκιντ, Τσεχοσλοβάκος μαέστρος
1987 - Ανρί Λαμπούις, διευθυντής της UNICEF
1991 - Μαρσέλ Λεφέβρ, Γάλλος καθολικός Αρχιεπίσκοπος
1995 - Τζέιμς Σάμιουελ Κόλμαν, Αμερικανός κοινωνιολόγος
1995 - Κρέζιμιρ Κόσιτς, Κροάτης μπασκετμπολίστας
1996 - Άμπελ Γκόλντμαν, παραγωγός κινηματογράφου, ο πρώτος άνθρωπος που έλαβε ηλεκτρική καρδιά το 1995, αμέσως μετά την αφαίρεση της ηλεκτρικής καρδιάς από τους γιατρούς
1997 - Νίκος Ζακόπουλος, Έλληνας λογοτέχνης και γιατρός
2006 - Μπακ Όουενς, Αμερικανός τραγουδιστής
2006 - Ρίτσαρντ Φλάισερ, Αμερικανός σκηνοθέτης
2006 - Επαμεινώνδας Γονατάς, Έλληνας συγγραφέας
2007 - Αντρανίκ Μαρκαριάν, Πρωθυπουργός της Αρμενίας

πληροφορίες από el.wikipedia.org και  http://arcadia.ceid.upatras.gr
Share on Google Plus

About Down Time

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφήστε το σχόλιό σας...